Κυριακή, 22 Ιουνίου 2014

Το μόνο της ζωής μου ταξείδιον


Γεωργίου Βιζυηνού "Το μόνο της ζωής μου ταξείδιον"








Τα Μουσικά Σύνολα του Πνευματικού Κέντρου Χανίων, θα παρουσιάσουν το έργο του Γεωργίου Βιζυηνού "Το μόνο της ζωής του ταξείδιον", το Σάββατο 21 ώρα 20.30 και την Κυριακή 22 Ιουνίου 2014, ώρα 11.30, στο Πνευματικό Κέντρο Χανίων, με είσοδο ελεύθερη.

Μουσική - Ενορχήστρωση - Διεύθυνση : Στυλιανός Ιωαννίδης
Σκηνοθεσία - Αφήγηση - video : Λεωνίδας Μανωλικάκης

Μουσικοί
Στέφαν Μπάρμπαρα (φλάουτο)
Ειρήνη Βούζη (Φλάουτο)
Άννα Μαλεκάκη (Φλάουτο με Ράμφος)
Κώστας Κανέλος (Κλαρινέτο)
Γιώργος Σταθόπουλος (Τρομπόνι)
Δημήτρης Κοττάκης (Κρουστά)
Μπέλα Λιονάκη (Πιάνο)
Μαρία Σαράφοβα (Βιολοντσέλο)




Κριτική του κ. Ιωάννη Πατεράκη
που δημοσιεύτηκε  στο facebook, στις 22/6/2014




Σας είχα εκφράσει τις άριστες εντυπώσεις μου από τη χριστουγεννιάτικη παρουσίασή σας, αλλά και το σημερινό ήταν εξίσου όμορφο , το παρακολούθησαν οι κόρες μου με μεγάλο ενδιαφέρον και θυμηθήκαμε και το καταπληκτικό ανέβασμα της Ανθής της Βασιλοπούλου , πριν λίγα χρόνια στο ΔΗΠΕΘΕΚ. Αξίζουν πολλά πολλά ΜΠΡΑΒΟ, ιδιαίτερα στους μουσικούς και να ξέρετε ότι το είδαμε και σαν μια πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΙΑΣ !!! ΕΥΓΕ !!!!!!



Κριτική του κ. Πάνου Λαζάκη
που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα ΧΑΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ
φύλλο 14286, 27/6/2014, σελίδα 32


 


Το Σάββατο 21 Ιουνίου βρέθηκα στο Πνευματικό Κέντρο σε μία παράσταση από τα μουσικά σύνολα του Π.Κ. αφιερωμένη στον Βιζυηνό και θα ήθελα να μοιραστώ τις σκέψεις μου δημόσια. Τον μαέστρο, που είναι και συντοπίτης μου Μακεδόνας, τον γνώρισα πριν λίγο καιρό σε μία εκδήλωση και ένιωσα αμέσως οικεία μαζί του, σα να τον ήξερα χρόνια. Με εντυπωσίασε ο ζήλος του για τη μουσική και κυρίως για την ορχηστρική μουσική. Είναι, λέει το όνειρο κάθε μουσικού η συμμετοχή του σε μία ορχήστρα -δηλαδή η ανάγκη του να συμπράττει με άλλους μουσικούς.
Ύστερα έμαθα πως υπηρέτησε για 20 και πλέον χρόνια στα μουσικά σύνολα της ΕΡΤ. Μιλούσε με θαυμασμό για όλα αυτά τα χρόνια και με θλίψη για τη διάλυση των μουσικών συνόλων. 
Η παράσταση του Σαββάτου επιβεβαίωσε την ελπίδα μου πως η τέχνη είναι μία διέξοδος και για τους δημιουργούς και για το κοινό τους. Οι μουσικές μου γνώσεις -που θεωρώ ότι δεν είναι ευκαταφρόνητες, αν και δεν είμαι επαγγελματίας μουσικός- μου επιτρέπουν να πω πως ήταν εξαιρετικές οι μουσικές συνθέσεις που παρουσίασε και άρμοζαν στο έργο στο οποίο ήταν βασισμένες, με αποκορύφωμα τη Φούγκα που αποτελεί δείγμα καλής μουσικής γνώσης σύμφωνα με τις τεχνικές και τους κανόνες που κατάφερε να τα υποτάξει στο προσωπικό ύφος του και να τους δώσει ταυτότητα.
Θα ήταν άδικο να περιοριστώ στις μουσικές συνθέσεις μόνον και να μην μαρτυρήσω δημόσια πως με εντυπωσίασε το δέσιμο της ομάδας, η εξαιρετική ερμηνεία των μουσικών και η καταπληκτική αφήγηση του κ. Μανωλικάκη
Λ., τον οποίο δεν γνωρίζω προσωπικά.
Ένιωθε κανείς πως όλοι οι συντελεστές ήταν μέσα στο έργο με ψυχή και σώμα με αποτέλεσμα το μέγιστο. Δηλαδή βγαίνοντας από την αίθουσα να νιώθεις ικανοποίηση και συγκίνηση. Συγχαίρω τον κ. Ιωαννίδη Στ., την ορχήστρα και
τον κ. Μανωλικάκη Λ. για τη δουλειά τους και τους εύχομαι να συνεχίσουν αψηφώντας τους «σκυλοκέφαλους» του Βιζυηνού που θα βρεθούν στον δρόμο τους. Τέτοιες δημιουργίες πρέπει να επιβραβεύονται από όλους μας!


Λαζάκης Πάνος