Λεωνίδας Μανωλικάκης

  «Ας πάψουν οι φωνές» Στίχοι – video editing: Λεωνίδας Μανωλικάκης, 2026 © Μουσική – Ερμηνεία: AIAS Ας πάψουν οι φωνές. Ποιος με φωνάζει; Ποιος με καλεί; Κανείς δεν είναι εδώ…. Πάλι ονειρευόμουνα. Φοβάμαι. Μα ποιον φοβάμαι; Τον εαυτό μου; Μόνο εγώ είμαι εδώ. Εγώ κι η συνείδησή μου. Δυο ξένοι μες στο ίδιο σώμα, δυο φωνές στην ίδια σιωπή. Δεν αντέχω άλλο. Θέλω να φύγω ! Μα πώς να ξεφύγω απ' τον εαυτό μου; Πού να κρυφτώ και πού να σταθώ; Αφού παντού με ακολουθώ. Ας πάψουν οι φωνές. Ας πάψει ο εφιάλτης. Πώς με τυραννάς, συνείδησή μου! Δε σωπαίνεις ποτέ. Μια με κατηγορείς, μια με κολακεύεις. Άφησέ με… Έστω για μια στιγμή. Ας πάψουν οι φωνές. Πάλι ονειρευόμουνα. Μα γιατί φοβάμαι ακόμα; Είναι μεσάνυχτα. Και είμαι ακόμα εδώ. Εγώ… και η συνείδησή μου.

  «Μη λες τίποτα ακόμη» Στίχοι - video editing: Λεωνίδας Μανωλικάκης, 2026© Μουσική - Ερμηνεία: AIAS Έλα κοντά μου. Δώσε μου τα χέρια σου. Κράτησέ με λίγο. Μην πεις τίποτα ακόμη. Κοίταξέ με… Όπως τότε που μόνο το βλέμμα σου ήταν αρκετό Μην πεις τίποτα ακόμη. Κοίταξέ με στα μάτια. Κοίτα με. Κοίτα με! Μα όχι… στάσου… Φοβάμαι όσα έφεραν ο χρόνος κι η σιωπή. Τρέμω να αντικρίσω όσα άλλαξαν κρυφά. Αγκάλιασέ με Άσε με να ζήσω στην ευτυχία  του ψέματος. Αγκάλιασέ με Κοίταξέ με στα μάτια Εγώ θα κλείσω τα δικά μου να μη δω, να μην ξεχάσω. Έλα κοντά μου. Αγκάλιασέ με Φίλα με  Φίλα με Φίλα με Κι ας είναι αργά. Φίλα με  Φίλα με Φίλα με

  ΣΗΜΑΔΙΑ – ΕΝΟΧΕΣ - ΠΛΗΓΕΣ Στίχοι: Λεωνίδας Μανωλικάκης, 2026© Μουσική - Ερμηνεία: AIAS Έχουμε όλοι σημάδια που κανείς δεν μπορεί να δει. Σημάδια από λόγια και από πράξεις άδικες. Σημάδια που μένουν όσο κι αν αλλάζουμε ζωή. Σημάδια που χαράχτηκαν από λάθη που κάναμε. Κι από όσα δεν ειπώθηκαν και μείναν μέσα μας κρυφά. Σημάδια… Ενοχές… Για όσα κάναμε, για όσα μετανιώσαμε. Θέλω τον χρόνο να γυρίσω πίσω, να σβήσω αυτά τα σημάδια, να αλλάξω όσα δεν αλλάζουν πια. Οι Ερινύες στοιχειώνουν την ψυχή. Μα αλλοίμονο… Αλλοίμονο… Ο χρόνος μ’ έμαθε να ζω με αυτά. Κι ας άλλαξα ζωή, τα σημάδια είναι ακόμη εδώ. Δεν τα έσβησε ο χρόνος, μονάχα άλλαξαν μορφή. Έγιναν μνήμη, πληγές που με καίνε βαθιά. Σημάδια… Ενοχές… Πληγές… Ίσως τελικά δεν είμαστε μόνο όσα κάναμε σωστά. Είμαστε κι εκείνα που άφησαν μέσα μας ένα σημάδι… μια ενοχή… μια πληγή.