Λεωνίδας Μανωλικάκης

 «Είμαι Εσύ» Στίχοι - video editing:  Λεωνίδας Μανωλικάκης, 2026© Μουσική - Ερμηνεία: AIAS Εσύ που Στέκεσαι απέναντί μου Κοίταξέ με. Είμαι το είδωλο στον καθρέπτη, η αλήθεια που δεν έχει φωνή. Μη με κοιτάς σαν να ’μαι ξένος, Είμαι ότι αγάπησες, ότι μίσησες ότι φοβήθηκες ότι έκρυψες όσα έθαψες βαθιά στην ψυχή Κοίτα με…  Δεν είμαι εχθρός, δεν είμαι πληγή. Είμαι η αλήθεια και το ψέμα σου Είμαι η φωνή που σε γυρίζει πίσω, στην πρώτη σου αρχή. Κοίτα με… Είμαι το είδωλο στον καθρέπτη, η αλήθεια που δεν έχει φωνή. Δεν ήρθα εδώ για να σε κρίνω, ήρθα να σε κάνω να δεις. Κι αν ραγίσει αυτό το γυαλί, μην περιμένεις να χαθώ. Σε κάθε θραύσμα που θα πέσει, πάλι εσένα θα κοιτώ. Κοίτα με…. Κοίτα με λίγο πριν χαθούμε, πριν γίνει στάχτη η σιωπή. Αν με αντέξεις, θα σωπάσω. Αν με ακούσεις, θα σωθείς. Σβήσε τα φώτα. Μείνε μόνος. Άσε τη σιωπή να σε βρει. Δεν είσαι άγγελος ή τέρας, είσαι η πράξη… η επιλογή Μη με κοιτάς σα να ‘μαι ξένος εγώ είμαι εσύ. Εγώ είμαι εσύ. Κοίτα με…

Σαν… ήδη : Οι εκπαιδευόμενοι στην ειδικότητα της Υποκριτικής της ΣΑΕΚ Χανίων 2025-2026, παρουσιάζουν την Πρώτη τους Ταινία Μικρού Μήκους! Κυριακή 14 Ιουνίου 2026, ώρα 21:00 στο Μεγάλο Αρσενάλι, με ελεύθερη είσοδο Η Σχολή Ανώτερης Επαγγελματικής Κατάρτισης Χανίων (Σ.Α.Ε.Κ. ΧΑΝΙΩΝ) σας προσκαλεί στην πρώτη προβολή της ταινίας «Σαν… ήδη», που δημιούργησαν οι εκπαιδευόμενοι της Ειδικότητας της Υποκριτικής Τέχνης κατά το το Α και Β εξάμηνο των σπουδών τους. Η υλοποίηση της ταινίας, διάρκειας 30 λεπτών, είναι καρπός της Ομαδικής Εργασίας στο πλαίσιο των μαθημάτων «Πρακτική Εφαρμογή στην Ειδικότητα και «Αυτοσχεδιασμός» , με εκπαιδευτή τον ηθοποιό – σκηνοθέτη Λεωνίδα Μανωλικάκη. Μέσα από τη μέθοδο του brain storming και του συμμετοχικού σχεδιασμού, οι καταρτιζόμενοι ανέπτυξαν το σενάριο της ταινίας ενθαρρύνοντας τη συλλογική έκφραση και την ανάδειξη ιδεών. Όλες οι λήψεις έγιναν αποκλειστικά με τη χρήση κινητού τηλεφώνου, ενώ χρησιμοποιήθηκαν και εργαλεία που η σύγχρονη τεχνολογί...

  «Φύσα αγέρα» Στίχοι - video editing: Λεωνίδας Μανωλικάκης, 2026© Μουσική - Ερμηνεία: AIAS Φύσα, αγέρα, σκόρπα τις στάχτες και τις σκόνες. Πέρασαν τα χρόνια, πότε έφτασε στη δύση η ζωή; Μίλησα λίγο, κράτησα λόγια κρυμμένα. Ό,τι μίσησα, τ’ άφησα μες στη νυχτιά, κι ό,τι αγάπησα, το κράτησα σφιχτά. Δεν είχα στέμμα, δεν είχα εξουσία, μα είχα μια καρδιά που χτύπησε αληθινά. Κι αν έσπασα, δεν το ’δειξα πουθενά, μόνο η νύχτα ξέρει πόσο πόνεσα βαθιά. Πέσε, βροχή, πλύνε τα λάθη που βαραίνουν την καρδιά. Βρόντα, ουρανέ, ν’ ακούσω όσα δεν τόλμησα να πω. Γιατί δεν ήμουν ούτε ήρωας, ούτε σοφός, ήμουν ένας άνθρωπος μικρός και σιωπηλός. Είδα ανθρώπους να αλλάζουν σαν τα φύλλα, λόγια μεγάλα να σκορπίζουν στα χρόνια. Άλλοι μου τάξαν ουρανό και σωτηρία, κι άλλοι μ’ αφήσαν μοναξιά και απορία. Κι αν με γελάσαν, κι αν με ρίξαν χαμηλά, είχα μια φωτιά κρυμμένη βαθιά στην καρδιά. Κι αν αδίκησα, να μ’ εύρει η μνήμη. Κι αν μ’ αδικήσαν, ας το πάρει η σιωπή. Δεν ήμουν ούτε άγιος ούτε δυνατός. Ήμουν ένας άνθ...