Λεωνίδας Μανωλικάκης

"Ονειρεύεσαι" Στίχοι - video editing: Λεωνίδας Μανωλικάκης, 2026© Μουσική - Ερμηνεία: A.I.AS Κι όταν σωπάσουν τα στέμματα και οι φωνές, μένει ο άνθρωπος γυμνός μπροστά στις ενοχές. Και ξαναρωτώ μες στη νυχτιά: τι μένει αλήθεια όταν χαθούν όλα πια; Ο πλούσιος ονειρεύεται τα πλούτη που κρατά, ένας άλλος ονειρεύεται ν’ ανέβει πιο ψηλά ο ζητιάνος τη φτώχεια και τη μοίρα που κουβαλά, και κάποιος δίνει αγώνα με όλα τα στραβά. Καθένας ονειρεύεται αυτό που είναι βαθιά, τα θέλω της ψυχής του, η δική του φυλακή. Μέχρι να ’ρθει η τελευταία η στιγμή, που σκίζει ο χρόνος το σκοτάδι και μένει μόνο η αλήθεια γυμνή. Κι όλοι γυρεύουν λίγο φως, μα τους τυλίγει ο ουρανός. Κι όλοι κρατούν ένα “γιατί”, σαν τελευταία προσευχή. Ονειρεύεσαι! Κι ο κόσμος φεύγει σαν ποτάμι σκοτεινό. Ονειρεύεσαι! Κι ο χρόνος γράφει μες στον άνεμο “θνητό”. Ονειρεύεσαι! Μα όλα γκρεμίζονται στον άνεμο ξανά. Ονειρεύεσαι! Μα όλα σκορπίζουν σαν καπνός σαν στάχτη βαριά. Κι όλοι στήνουν θρόνους στην άμμο, μα γίνονται σκόνη στο...

  Portrait of the Brain Σκηνοθεσία: Σταύρος Παναγιωτάκης Εικαστικός - Διδάκτορας Πολυτεχνικής Σχολής, Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών Α.Π.Θ. Διδάσκων (ΕΕΠ) Σχολής Καλών Τεχνών Α.Π.Θ. Το ντοκιμαντέρ «Το πορτραίτο ενός εγκεφάλου» του Σταύρου Παναγιωτάκη, προβλήθηκε στο  AGORA Doc Market μέσω της ψηφιακής πλατφόρμας Cinado του φεστιβάλ Καννών. 60 Εικαστικοί Καλλιτέχνες - Ποιητές - Μουσικοί - Ηθοποιοί - Χορευτές, απαντούν σε 1 λεπτό ο καθένας στην ερώτηση: Τι Είναι Εγκέφαλος; 60 καλλιτέχνες ρωτήθηκαν από τον Σταύρο Παναγιωτάκη: "Τι είναι εγκέφαλος;" Κάθε καλλιτέχνης με τον τρόπο του ως απάντηση ταχυδρόμησε ένα βίντεο διάρκειας ενός λεπτού είτε μια φωτογραφία ή ένα κείμενο. Η μουσική γράφηκε ειδικά για το έργο. Τα έργα που   παρελήφθησαν σκηνοθετήθηκαν με πρωτότυπο τρόπο. Μια καταγραφή της σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα. Όπως αναφέρει ο Σταύρος Παναγιωτάκης  στο κείμενο του ... Σε κάθε έργο μέσα από τη διακριτή καλλιτεχνική του ταυτότητα και μέσα από το μο...

  "Ούτε τ’ όνομά σου" Στίχοι - video editing: Λεωνίδας Μανωλικάκης, 2026© Μουσική - Ερμηνεία: A.I.as Εκείνο το βράδυ φυσούσε στο λιμάνι, κι η πόλη έλαμπε μέσα στο θολό της φως. Πέρασες με βήμα αργό και με βλέμμα σταθερό, σαν να `χες μέσα σου ουρανό και έναν κρυφό καημό. Δεν ήξερα ποια ήσουνα, δεν ήξερα τ’ όνομά σου, μονάχα μου ριξες μια ματιά κι έσπασε η καρδιά. Κι ύστερα κάποιος σ’ έφτασε, σε πήρε αγκαλιά του, κι εγώ έμεινα να σε κοιτώ πρώτη και τελευταία φορά. Κι ούτε τ’ όνομά σου έμαθα, κι όμως έμεινες εδώ, σαν τραγούδι μισοτελειωμένο που γυρίζει στον καιρό. Κι ούτε τ’ όνομά σου έμαθα ποτέ, μα σε κράτησε η καρδιά, σαν μια σκιά που πέρασε και φώτισε τη νύχτα μου ξανά. Τώρα ο δρόμος άδειασε, το φως έγινε ομίχλη, κι οι τοίχοι ξεθωριάσανε με τη πυκνή βροχή. Μα εγώ θυμάμαι εκείνη τη γλυκιά σου τη μορφή, σαν κάτι που δεν έζησα και μ’ άλλαξε πολύ. Ούτε τ’ όνομά σου... μόνο εκείνη η ματιά. Ούτε τ’ όνομά σου... κι όμως έμεινες στην καρδιά.