Ίσως δεν είναι αργά

 

«Ίσως δεν είναι αργά"

Στίχοι - video editing: Λεωνίδας Μανωλικάκης, 2026©
Μουσική - Ερμηνεία: AIAS

Έχεις θέση, έχεις δόξα, έχεις φήμη,
πλούτη, μεγαλεία και δύναμη.
Δίνεις διαταγές, προστάζεις κι απαιτείς,
κι όλοι σωπαίνουν όταν εσύ μιλάς.

Κάθε σου λέξη γίνεται νόμος,
κάθε σου βλέμμα απειλή.
Κι όσους σου στάθηκαν εμπόδιο,
τους έκανες σκαλί.

Μα όσο κατακτούσες, τόσο έχανες,
κι όσα ποθούσες γίναν σκιές.
Κι είναι σκληρό να καταλάβεις
πως κυνηγούσες μια απάτη.

Να έχεις τον κόσμο στα πόδια σου
και να σου λείπει ένα χάδι.
Κι όσα κρατούσες μες στα χέρια
δεν ζέσταναν ποτέ καρδιά.

Κρίνεις τους πάντες,
κανέναν δεν ακούς.
Στις ανάγκες των ανθρώπων
δρόμο για σένα αναζητάς.

Σου φτάνει μόνο να προστάζεις,
κι όλοι να σκύβουνε μπροστά σου.
Μα μόλις πλάτη τους γυρίζεις,
όλοι φεύγουν μακριά σου.

Τι αξίζει να σε τρέμουν,
αν δεν σε νοιάζεται κανείς;
Τι αξίζει να σε προσκυνούν,
αν δεν μπορείς να αγαπηθείς;

Την εξουσία κυνηγούσες,
κι όσο ανέβαινες ψηλά,
τόσο ξεθώριαζαν μαζί
η λάμψη κι η χαρά.

Σώπασε λίγο.
Άκου τι έμεινε μέσα σου.

Πίσω απ’ τη δόξα και τη δύναμη
μένουν όσα είχες ξεχάσει.

Τι μένει όταν σβήσουν τα φώτα;
Ποιος είσαι χωρίς όσα κρατάς;
Ίσως όσα γύρευες μακριά
να ήταν εκεί που δεν κοιτάς.

Πάνω σε άλλους ανέβαινες,
για να φτάσεις πιο ψηλά.
Κι όσο σε σήκωνε ο φόβος,
τόσο έχανες όσα ήταν κοντά.

Μα όλα μπερδεμένα μοιάζουν
ώσπου να δεις καθαρά.
Δεν είναι τέλος αν χάσεις.

Ίσως δεν είναι αργά.

Βαριά η νύχτα.
Βαριά η σιωπή.

Ίσως μέσα σου ξυπνήσει
μια άλλη ζωή.