Σαν ηθοποιός στη σκηνή...

 

Μου αρέσει να γράφω. Πάντα έγραφα. Σκέψεις, ανησυχίες, προβληματισμοί, λέξεις σε λευκό χαρτί. Περιμένουν τη σειρά τους, υπομονετικά, να ειπωθούν, να ξεχαστούν ή ακόμα και να σβηστούν, σα να θέλουν να ξορκίσουν το κακό.

Έτσι σκέφτηκα κάποιες από αυτές τις σκέψεις – λέξεις, να τις κάνω στίχους.. Με τη βοήθεια των «εργαλείων» που η σύγχρονη τεχνολογία διαθέτει, τραγούδι και εικόνα. Σας παρουσιάζω λοιπόν την πρώτη μου απόπειρα. Να μοιραστώ αυτές τις λέξεις μαζί σας. Και σαν πρώτο θέμα… τι άλλο… τη μεγάλη μου αγάπη.. το Θέατρο.

«Σαν ηθοποιός στη σκηνή, θέλω κάτι να σου πω….»
Στίχοι - video editing: Λεωνίδας Μανωλικάκης, 2026©

Σαν ηθοποιός στη σκηνή…
θέλω κάτι να σου πω.
Μείνε σε παρακαλώ….. Μη φύγεις…

Κοίτα με…
Πονάω—δακρύζω—γελάω—φοβάμαι,
κι όλα είναι αληθινά, γιατί τρέμει η ψυχή

Άνθρωποι… ιστορίες… σε ένα χαρτί γραμμένες,
που απόψε παίρνουν σάρκα—στις αναπνοές μας.

Έρωτες, χωρισμοί,
Βάσανα, αναστεναγμοί,
ζωή και θάνατος—όλα στη σκηνή.
Κι εγώ κρατάω το φως
να μη χαθείς στη νύχτα.

Άκουσέ με—

Αλήθειες σου λέω για τη ζωή
που στη ζωή δεν θα ακούσεις.

Άκουσέ με.
Μην κρυφτείς—μη σωπάσεις.

Γιατί εδώ, στη σκηνή
η σιωπή σου βρίσκει φωνή.

Εδώ στη σκηνή—
Οι μάσκες πέφτουν,
ο φόβος γίνεται—ανάσα,
η ανάσα λέξεις—
και οι λέξεις… Αλήθεια.

Κοίτα με… Άκουσέ με… μη φύγεις

Μείνε ως το τέλος.
Να δεις τον άνθρωπο
χωρίς τη μάσκα, χωρίς τη σκιά.

Δεν σου ζητώ χειροκρότημα.
Σου ζητώ να σταθείς.
Να αντέξεις να κοιτάξεις,
αυτά που άλλοι προσπερνούν.

Σαν ηθοποιός στη σκηνή
αναπνέω για σένα—ζω για σένα,
για μια αλήθεια, για ένα ψέμα,
μα πάντα για κάτι που καίει.

Κι όταν λες “φοβάμαι”
Φοβάμαι κι εγώ.

Κι όταν λες “φεύγω”,
τρέμει η καρδιά, σαν να φεύγω εγώ.

Μη φύγεις….
Σε κρατώ—Δε σ’ αφήνω
Σε νιώθω—είμαι εδώ.

Κοίταξέ με—
Ο ρόλος δεν είναι ψέμα.
Είναι το θάρρος να μη κρυφτείς.
Να μην σωπάσεις.
Γιατί εδώ… στη σκηνή
η σιωπή σου βρίσκει φωνή.

Οι μάσκες πέφτουν,
ο φόβος γίνεται—ανάσα,
η ανάσα—λέξεις—
και οι λέξεις—Αλήθεια.

Αν κάτι από μένα μείνει μέσα σου,
Δεν είν το ψέμα—είναι η αλήθεια που άκουσες από μένα.

Η σκηνή είναι μια πρόβα για τη ζωή,
κι η αλήθεια δεν είναι στολίδι: είναι ευθύνη.

Πριν πέσει η αυλαία… πάρε το φως μαζί σου.
Κι αν είδες την αλήθεια εδώ,
Μπορεί να γίνεις αληθινός—
και στη ζωή.

Αληθινός—και στη ζωή
Κοίταξέ με. Άκουσέ με.
Είμαι εδώ για σένα