Λεωνίδας Μανωλικάκης

  Η Πύλη Sabionara μεταμορφώνεται σε πέρασμα φαντασίας και φωτός. Μέσα από χριστουγεννιάτικα τοπία, παγωμένα δάση, φωτισμένα χωριά και ουρανούς γεμάτους αστέρια, ανοίγει ένα παράθυρο στον κόσμο των Χριστουγέννων — έναν κόσμο όπου το θαύμα παραμένει ζωντανό. Το χωριό του Αη Βασίλη ζωντανεύει μπροστά μας: σπίτια σκεπασμένα με χιόνι, ζεστά φώτα στα παράθυρα, ξωτικά που εργάζονται με χαρά και παιχνίδι, ετοιμάζοντας δώρα και όνειρα. Κάθε εικόνα αφηγείται μια ιστορία προσμονής, γενναιοδωρίας και παιδικής αθωότητας. Στη μεγάλη κυκλική οθόνη το φως γίνεται καμβάς. Δημιουργία:  Λεωνίδας Μανωλικάκης Χειροτεχνίες, κατασκευές, παραμύθια και πολλές πολλές χριστουγεννιάτκες ζωγραφιές θα απασχολήσουν δημιουργικά τα παιδιά. Χριστουγεννιάτικος διαγωνισμός από το chania culture:   Γράψε το δικό σου γράμμα στον Αη Βασίλη, ρίξτο στο σάκο του και αν είσαι τυχερός θα κερδίσεις διπλές προσκλήσεις για το CINE ΚΗΠΟΣ σε όποια ταινία θες!!!! Διοργάνωση : Δήμος Χανίων Πρόγραμμα προβολών: 22|12|...

Στις 10 Δεκεμβρίου, η γη μοιάζει να κρατά για λίγο την αναπνοή της. Σαν να περιμένει να ακούσει αν οι άνθρωποί της θυμούνται ακόμη το νόημα της λέξης «αξιοπρέπεια». Σε κάθε πόλη, σε κάθε μικρό χωριό, κάποια φωνή ψιθυρίζει πως κανείς δεν γεννιέται για να ζει στη σκιά, πως ο κόσμος ανοίγει όταν ανοίγει η καρδιά του ανθρώπου προς τον άλλον. Μέσα στα βλέμματα των παιδιών που ονειρεύονται, στις χειρονομίες των ανθρώπων που βοηθούν, στα βήματα όσων αρνούνται την αδικία, γεννιέται ξανά η υπόσχεση μιας πιο φωτεινής ημέρας. Η Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είναι υπενθύμιση για το οτι η ελευθερία δεν χαρίζεται... κατακτιέται, οτι η ισότητα δεν είναι πολυτέλεια.... είναι θεμέλιο και οτι ο σεβασμός δεν είναι επιλογή... είναι χρέος. Και κάθε φορά που ένας άνθρωπος υψώνει το ανάστημα της ψυχής του απέναντι στο άδικο, ο κόσμος κάνει ένα μικρό βήμα εμπρός. Ένα βήμα προς την ημέρα που τα δικαιώματα δεν θα χρειάζονται υπεράσπιση, γιατί θα έχει γίνει τρόπος ζωής.

  Την 9η Δεκεμβρίου, ο κόσμος ξυπνά με μια σιωπή πιο βαριά από τη νύχτα. Δεν είναι αργία. Δεν είναι γιορτή. Είναι εκείνη η λεπτή, σχεδόν αόρατη γραμμή ανάμεσα στη μνήμη και τη λήθη, ανάμεσα στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και στο άβυσσο της βαρβαρότητας. Στα βιβλία της ιστορίας θα τη βρεις γραμμένη με ψυχρά γράμματα: «Διεθνής Ημέρα Μνήμης και Αξιοπρέπειας των Θυμάτων Γενοκτονίας». Μα πίσω από τις λέξεις αυτές δεν υπάρχουν απλώς γεγονότα. Υπάρχουν πρόσωπα. Ένα παιδί που δεν πρόλαβε να μεγαλώσει. Μια μητέρα που σφίγγει στο στήθος ένα όνομα, για να μην το σβήσει ο χρόνος. Ένας ηλικιωμένος που περπατά χαμένος στις πλατείες και κοιτάζει τα περιστέρια, με τα μάτια καρφωμένα σε άλλον αιώνα. Κάθε γενοκτονία είναι ένα δάσος κομμένο στη ρίζα. Γλώσσες που μπορεί να μην ειπωθούν ποτέ ξανά, τραγούδια που δεν θα βρουν φωνή, παραδόσεις, όνειρα, ιστορίες που χάθηκαν πριν προλάβουν να ειπωθούν. Γι’ αυτό η μνήμη δεν είναι μόνο χρέος προς τους νεκρούς. Είναι προστασία για τους ζωντανούς. ...

Η τέχνη γεννιέται πάντα από μια σιωπή. Από εκείνη την αδιόρατη στιγμή που ο άνθρωπος δεν βρίσκει πια λέξεις για να αντέξει τον κόσμο και αντί για λόγια, απλώνει το χέρι του σ’ ένα χαρτί, σ’ ένα μουσικό όργανο, σ’ ένα κομμάτι πηλό, σ’ ένα σώμα που κινείται πάνω στη σκηνή. Δεν είναι πολυτέλεια η τέχνη. Είναι ανάγκη. Σαν το νερό και τον καθαρό αέρα, ξεπλένει από μέσα μας τη σκόνη της καθημερινότητας, τις έγνοιες που βαραίνουν, τα «πρέπει» που στοιβάζονται στο στήθος. Μπροστά σε μια ζωγραφιά, σε ένα ποίημα, σε μια μελωδία, ο χρόνος χαλαρώνει. Η ψυχή βρίσκει έναν ρυθμό πιο ήσυχο, πιο ανθρώπινο. Ό,τι μας πληγώνει, ό,τι δεν τολμάμε να ειπωθεί δυνατά, παίρνει μορφή  και παίρνοντας μορφή, γίνεται λίγο πιο υποφερτό. Η τέχνη δεν ακυρώνει τον πόνο. Τον αγκαλιάζει. Μέσα από έναν ρόλο στο θέατρο, ξαναζούμε τα τραύματά μας, αλλά αυτή φορά μέσα στο φως, με θεατές. Με την αίσθηση πως «δεν είμαι μόνος». Σ’ ένα τραγούδι, κάποιος άγνωστος έχει ήδη πονέσει όπως εγώ, έχει ήδη βρει τις νότες για να χωρέσ...

  Κάθε χρόνο, στις 5 Δεκεμβρίου, ανάβει μια αόρατη φλόγα στον χάρτη του κόσμου. Δεν τη βλέπεις στις ειδήσεις, ούτε τη μετράς με αριθμούς. Τη νιώθεις όμως εκεί όπου ένας άνθρωπος σταματά για να βοηθήσει έναν άλλον, χωρίς να περιμένει τίποτα σε αντάλλαγμα. Την Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντισμού δεν την φωτίζουν πυροτεχνήματα, αλλά μικρές, αθόρυβες πράξεις. Ένα χέρι που σηκώνει έναν άνθρωπο όρθιο. Μια αγκαλιά που φτάνει λίγο πριν τα δάκρυα. Ένα «με χρειάζεσαι;» που σπάει τη σιωπή της μοναξιάς. Εθελοντής είναι αυτός που λέει «είμαι εδώ» όταν όλοι οι άλλοι κοιτούν αλλού. Είναι η ήσυχη φωνή που ψιθυρίζει: «ο κόσμος μπορεί να γίνει λίγο καλύτερος, αρκεί να δοκιμάσουμε». Ο εθελοντής δεν έχει στολή, ούτε τίτλο. Φοράει τα καθημερινά του ρούχα και κουβαλάει μαζί του μόνο την απόφαση να μη συνηθίσει την αδιαφορία. Πηγαίνει εκεί όπου λείπει κάτι: ένα πιάτο φαγητό, ένα βιβλίο, μια κουβέρτα, μια λέξη παρηγοριάς. Και αφήνει πίσω του ένα μικρό, σχεδόν αόρατο, ίχνος: την αίσθηση ότι ο κόσμος μπορεί να είν...

  Παρακολούθηση σεμιναρίου με θέμα ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝΠΟΙΟΤΙΚΗ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ που διοργάνωση το Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης - Ινστιτούτο Επιμόρφωσης, διάρκειας 28 ωρών Ημερομηνίες διεξαγωγής: 08/09/2025-10/09/2025 Διάρκεια: 21 ώρες

  Η Παιδική Χορωδία Δήμου Χανίων σας περιμένει να σας καταπλήξει στις 14 & 15 Ιουλίου στις 21:00 στο θέατρο Μίκης Θεοδωράκης παρουσιάζοντας το έργο " Μελωδία της Ευτυχίας" των Richard Rogers & Oscar Hammerstein Περίληψη έργου Η θεατρική διασκευή της «Μελωδίας της Ευτυχίας» παρουσιάζει την ιστορία της Μαρίας, μιας νεαρής μοναχής που δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στη ζωή της μονής. Η Ηγουμένη την ενθαρρύνει να εργαστεί προσωρινά ως γκουβερνάντα στην οικογένεια του αυστηρού πλοίαρχου Γκέοργκ φον Τραπ, ο οποίος έχει επτά παιδιά. Η Μαρία μέσα από τη χαρά, το παιχνίδι και κυρίως τη μουσική, η οποία είχε χαθεί μετά το θάνατο της γυναίκας του Πλοιάρχου, κερδίζει όχι μόνο την καρδιά των επτά παιδιών αλλά και του Πλοιάρχου. Η ζωή όλης της οικογένειας αλλάζει και τώρα προσπαθεί να παραμείνει ενωμένη και πιστή στις αξίες της εν μέσω των πολιτικών αναταραχών στην Αυστρία λίγο πριν το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Συντελεστές 1. Προσαρμογή λιμπρέτου / Σκηνοθεσία Λεωνίδας...

  MIND THE GAP : Οι τελειόφοιτοι Υποκριτικής της ΣΑΕΚ Χανίων Παρουσιάζουν την Πρώτη τους Ταινία Μικρού Μήκους! Η Σ χολή Ανώτερης Επαγγελματικής Κατάρτισης Χανίων (Σ.Α.Ε.Κ. ΧΑΝΙΩΝ) σας προσκαλεί σε μια ξεχωριστή βραδιά, όπου οι τελειόφοιτοι της ειδικότητας «Τέχνης Υποκριτικής» θα παρουσιάσουν την πρώτη τους κινηματογραφική ταινία μικρού μήκους, με τίτλο " MIND THE GAP " . Η προβολή σηματοδοτεί την ολοκλήρωση του διετούς κύκλου σπουδών τους και αποτελεί το επιστέγασμα της εντατικής εργασίας και της δημιουργικότητάς τους. Η ταινία, διάρκειας περίπου 30 λεπτών , είναι καρπός της Ομαδικής Εργασίας στο μάθημα της Πρακτικής Εφαρμογής στην Ειδικότητα. Μια Πρωτοποριακή Δημιουργία Υπό την καθοδήγηση του εκπαιδευτή, ηθοποιού και σκηνοθέτη Λεωνίδα Μανωλικάκη , οι καταρτιζόμενοι ανέπτυξαν το σενάριο της ταινίας με τη μέθοδο του συμμετοχικού σχεδιασμού , ενθαρρύνοντας τη συλλογική έκφραση και την ανάδειξη νέων ιδεών. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο αυτής της παραγωγής είναι ότι η κινηματογρ...

  Παρακολούθηση σεμιναρίου με θέμα ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ που διοργάνωση το Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης - Ινστιτούτο Επιμόρφωσης, διάρκειας 28 ωρών

  Σαν πέφτει η αυλαία, δεν τελειώνει η μαγεία Ξεκινά. Το θέατρο — παλιά ψυχή με καινούργια μάτια — στέκει εκεί, ανάμεσα σε φώτα και σκιές, να αφηγείται την αλήθεια μέσα από ψέματα, να ξεγυμνώνει τον άνθρωπο φορώντας του ρόλους. Η σκηνή, μια μικρή γη κι ο ηθοποιός, ο κόσμος της. Κάθε λέξη, ανάσα. Κάθε κίνηση, καρδιοχτύπι. Και εσύ, θεατή, δεν παρακολουθείς απλώς. Συμμετέχεις. Πονάς, γελάς, ανασαίνεις με την ιστορία. Γίνεσαι κομμάτι της. Ξεχνάς ποιος είσαι για να θυμηθείς ποιος μπορείς να γίνεις. Στην Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου, τιμούμε όχι μόνο την τέχνη, αλλά και τη συνάντηση. Εκείνη τη σπάνια, ιερή στιγμή όπου άνθρωποι άγνωστοι μεταξύ τους, φωτίζονται απ’ το ίδιο φως και ενώνονται κάτω από την ίδια σιωπή. Γιατί το θέατρο είναι ζωή. Και η ζωή, μια σκηνή. Και εμείς, πάντα ερμηνεύουμε. Λεωνίδας Μανωλικάκης

  Παράλληλες δράσεις στο πλαίσιο της έκθεσης    «ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης – 50 Χρόνια Θέατρο – Ένα Ζωντανό Αρχείο»   ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΑΝΑΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΠΕΘΕ ΚΡΗΤΗΣ   Ο  Δήμος Χανίων , η  Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων  και το  Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Κρήτης  σας προσκαλούν στις παράλληλες δράσεις που  πλαισιώνουν την επετειακή έκθεση  «ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης – 50 Χρόνια Θέατρο – Ένα Ζωντανό Αρχείο» , σε επιμέλεια του  Αντώνη Βολανάκη .   Ηθοποιοί και εμψυχωτές των θεατρικών εργαστηρίων του ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης, παρουσιάζουν έργα από το ρεπερτόριο του Θεάτρου. Κλασική και σύγχρονη δραματουργία που διαμόρφωσε την ταυτότητα του ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης στα 50 χρόνια της λειτουργίας του, ζωντανεύει μέσα από αναγνώσεις, ενίοτε με συνοδεία μουσικής και βιντεοπροβολών, στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο του δεύτερου ορόφου της  Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων , μέσα στο εικαστικό περιβάλλον που έχει διαμορφώσει  ο Αντώνης Βολανάκης.   Παρασκευή 28/3/2025, 19:00 ...

  Την Τετάρτη 12 Μαρτίου και ώρα 19:30 ο Δήμος Χανίων, ο Σύλλογος Ηπειρωτών Χανίων, το βιβλιοπωλείο Τρενάκι- Κουμαδωράκη Σοφία και οι Εκδόσεις Χάρτινη Πόλη διοργανώνουν παρουσίαση του νέου βιβλίου του Γιάννη Καλπούζου, με τίτλο «Μεθυστής» και υπότιτλο «Στα χώματα της Κρήτης» στο Θέατρο Μίκης Θεοδωράκης (Παλιό Τελωνείο, Πλ. Κατεχάκη 8, Χανιά). Για το έργο του Γιάννη Καλπούζου θα μιλήσει η φιλόλογος Βαρβάρα Περράκη, ενώ για το καινούργιο βιβλίο ο ίδιος ο συγγραφέας. Την εκδήλωση θα συντονίσει η Μαρία Κοτσιφάκη, εκπρόσωπος του Γραφείου Πολιτισμού Δήμου Χανίων. Αποσπάσματα θα διαβάσουν ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Λεωνίδας Μανωλικάκης και η ραδιοφωνική παραγωγός Ναταλί Ζεντέλη. Η εκδήλωση θα πλαισιωθεί μουσικά από τους Γιάννη Ρουκουνάκη (λύρα και τραγούδι) και Λευτέρη Θεοδωράκη (λαγούτο και κιθάρα). Λίγα λόγια για το βιβλίο: Κρήτη 1937-1945. Χρόνια σαν αιχμηρές ακίδες, αλλά και με φωτεινά φτεροκοπήματα. Ο Νέστορας πορεύεται με την αρχή: Ευτυχώς χρωστάω στη ζωή και δε μου χρωστάει. Η Αριάν...

     Παράλληλες δράσεις στο πλαίσιο της έκθεσης  «ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης - 50 Χρόνια Θέατρο - Ένα Ζωντανό Αρχείο» ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΑΝΑΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΠΕΘΕ ΚΡΗΤΗΣ Ο Δήμος Χανίων, η Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων και το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Κρήτης σας προσκαλούν στις παράλληλες δράσεις που  πλαισιώνουν την επετειακή έκθεση «ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης – 50 Χρόνια Θέατρο – Ένα Ζωντανό Αρχείο», σε επιμέλεια του Αντώνη Βολανάκη. Παρασκευή 7/3/2025, Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων, 19:00 Λεωνίδας Μανωλικάκης, Νίκος Χαριτάκης Το όνειρο ενός γελοίου του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι Ο Φ.Μ. Ντοστογιέφσκι γράφει  το «Όνειρο ενός γελοίου» - μια φανταστική ιστορία -  το 1877, τέσσερα χρόνια πριν τον θάνατό του. Το μικρό αυτό διήγημα, συμπυκνώνει τη φιλοσοφία  του μεγάλου Ρώσου κλασσικού για τη ζωή.  Ο ήρωας του έργου, έχει φτάσει στο σημείο να βάλει τέλος στη ζωή του. Τη μοιραία στιγμή βυθίζεται αναπάντεχα σε ένα βαθύ ύπνο. Εκεί στο όνειρό του, ταξιδεύει σε έναν άλλο πλανήτη παραδεισένιο, όπου ...